Francuski badacz zwrócił uwagę na niebezpieczeństwa związane z ostrymi igłami w laboratoriach po tragicznym wypadku związanym z wyciekiem rozpuszczalnika. Apeluje on teraz o opracowanie wymiennych igieł do przenoszenia rozpuszczalników lub odczynników w celu poprawy bezpieczeństwa w laboratoriach.
W czerwcu 2018 roku 22-letni student Nicolas pracował w laboratorium Sebastiena Vidala na Uniwersytecie w Lyonie I. Wlał do fiolki dichlorometan (DXM) ze strzykawki i przypadkowo ukłuł się w palec. Vidal obliczył, że w igle pozostało około dwóch kropli, czyli mniej niż 100 mikrolitrów DXM, które dostały się do palca.
Seria drastycznych zdjęć pokazuje, co wydarzyło się później – artykuł w czasopiśmie ostrzega, że ​​niektórzy mogą uznać zdjęcia (poniżej) za niepokojące. Około 15 minut po ukłuciu igłą u Nicolasa pojawiła się fioletowa plama na palcu. Dwie godziny później brzegi fioletowych blaszek zaczęły ciemnieć, co wskazywało na początek martwicy – ​​obumierania komórek. W tym momencie Nicholas skarżył się, że jego palce są gorące i nie może nimi poruszać.
Nicholas wymagał pilnej operacji, aby uratować palec. Chirurdzy, którzy początkowo sądzili, że konieczna będzie amputacja, zdołali usunąć martwy naskórek wokół rany kłutej i zrekonstruować palec za pomocą przeszczepu skóry z dłoni Nicholasa. Chirurg wspominał później, że w ciągu 25 lat pracy na oddziałach ratunkowych nigdy nie widział takiego urazu.
Palce Nicholasa wróciły już prawie do normy, choć jego gra na gitarze cierpiała z powodu martwicy, która uszkodziła nerwy, osłabiając jego siłę i zręczność.
DCM jest jednym z najczęściej stosowanych rozpuszczalników organicznych w laboratoriach chemii syntetycznej. Informacje o obrażeniach spowodowanych DCM i Karta Charakterystyki Substancji Niebezpiecznej (MSDS) zawierają szczegółowe informacje na temat kontaktu z oczami, kontaktu ze skórą, połknięcia i wdychania, ale nie w przypadku wstrzyknięcia, zauważył Vidal. Podczas śledztwa Vidal ustalił, że podobny incydent miał miejsce w Tajlandii, chociaż mężczyzna dobrowolnie wstrzyknął sobie 2 mililitry dichlorometanu, którego skutki zgłoszono w szpitalu w Bangkoku.
Te przypadki wskazują, że pliki MSDS powinny zostać zmienione i zawierać informacje dotyczące leków pozajelitowych, powiedział Vidal. „Ale mój oficer ochrony na uniwersytecie powiedział mi, że modyfikacja plików MSDS zajęłaby dużo czasu i wymagałaby zebrania dużej ilości danych”. Obejmowały one szczegółowe badania na zwierzętach w celu odtworzenia wypadku, analizę uszkodzeń tkanek i oceny medyczne.
Palce studenta w różnych stadiach po przypadkowym wstrzyknięciu niewielkiej ilości chlorku metylenu. Od lewej do prawej: 10-15 minut po urazie, następnie 2 godziny, 24 godziny (po operacji), 2 dni, 5 dni i rok (oba u dołu).
Z uwagi na brak informacji na temat wdrażania DCM, Vidal ma nadzieję, że ta historia zostanie szeroko rozpowszechniona. Opinie są pozytywne. Powiedział, że dokument został [szeroko rozpowszechniony]. „Funkcjonariusze służb bezpieczeństwa z uniwersytetów w Kanadzie, USA i Francji powiedzieli mi, że zamierzają uwzględnić tę historię w swoich programach nauczania. Ludzie dziękowali nam za podzielenie się tą historią. Wielu nie chciało o niej mówić z obawy przed negatywnym rozgłosem [dla swojej instytucji]. Ale nasze instytucje od początku bardzo nas wspierały i nadal to robią.
Vidal chce również, aby społeczność naukowa i dostawcy chemikaliów opracowali bezpieczniejsze protokoły i alternatywny sprzęt do rutynowych procedur, takich jak transfer chemikaliów. Jednym z pomysłów jest użycie igieł „z płaskim czubkiem”, aby uniknąć ran kłutych. „Są one już dostępne, ale zazwyczaj używamy igieł z ostrym czubkiem w chemii organicznej, ponieważ musimy wprowadzać rozpuszczalniki przez gumowe korki, aby chronić nasze naczynia reakcyjne przed dostępem powietrza i wilgoci z zewnątrz. Igły „z płaskim czubkiem” nie mogą przejść przez gumowe korki. To nie jest łatwe pytanie, ale być może ta porażka doprowadzi do dobrych pomysłów.
Alain Martin, kierownik ds. bezpieczeństwa i higieny pracy na Wydziale Chemii Uniwersytetu Strathclyde, powiedziała, że ​​nigdy nie widziała takiego wypadku. „W laboratorium zazwyczaj używa się strzykawek z igłami, ale jeśli precyzja jest ważna, użycie mikropipet może być bezpieczniejszą opcją” – dodaje, opierając się na szkoleniu, takim jak dobór końcówek i prawidłowe używanie pipet. „Czy nasi studenci uczą się, jak prawidłowo obchodzić się z igłami, jak je wkłuwać i wyjmować?” – zapytała. „Czy ktoś wie, co jeszcze można wykorzystać? Prawdopodobnie nie”.
2 K. Sanprasert, T. Thangtrongchitr i N. Krairojananan, Azja. Pakiet. J. Med. Toksykologia, 2018, 7, 84 (DOI: 10.22038/apjmt.2018.11981)
Darowizna w wysokości 210 milionów dolarów od przedsiębiorcy i inwestora firmy Moderna, Tima Springera, ma wesprzeć trwające badania
Połączenie eksperymentów z dyfrakcją rentgenowską i symulacji wykazało, że intensywne światło laserowe może przekształcać polistyren.
© Królewskie Towarzystwo Chemiczne document.write(new Date().getFullYear()); Numer rejestracyjny organizacji charytatywnej: 207890